25/05/2026
Toran Travels Noorwegen | Dag 3 ⛰️ “Het voelde alsof we zeven dagen in één dag beleefden.”
Na een goed ontbijt in Herangtunet werden de valiezen ingeladen en nam het busje de route richting het westen. Wij namen nog een laatste keer afscheid van deze bijzondere plek en reden met de Defenders naar de open plek in het bos waar onze helikopters stonden te wachten.
Van daaruit vertrokken we richting Fagernes voor een eerste fuel stop. Een klein, karaktervol vliegveldje dat perfect paste bij de dag die voor ons lag.
En daarna begon misschien wel één van de mooiste routes die we ooit samen gevlogen hebben.
Van groene landschappen naar gletsjers. Van uitgestrekte hoogvlaktes naar diepe valleien. Doorheen kliffen, langs fjorden en over bergen waar de natuur zo puur en indrukwekkend is dat woorden eigenlijk tekortschieten.
Probeer het in te beelden: duizenden watervallen. Niet zomaar kleine stroompjes, maar metershoge watermassa’s die van de rotsen naar beneden kwamen. Rond ons: wolken tegen de bergen, fjorden tussen de valleien en een landschap dat elke minuut veranderde.
Alles verliep veilig en gecontroleerd, maar de vlucht was intens. Dit was Noorwegen op zijn krachtigst.
Na een tweede fuel stop in Ørsta trok er een regenvlaag over. We bleven even wat langer aan de grond en bekeken opnieuw onze opties. Plan A bleek niet ideaal, dus werd er bijgestuurd. Plan B bracht ons rond de bergen, maar ook daar botsten we op een muur van mist.
Daarom zetten we de helikopters tijdelijk aan de grond op een klein, onbewoond eilandje.
Een onverwacht moment, maar misschien net daarom zo bijzonder. 5 helikopters, midden in de Noorse natuur, op een plek waar je normaal nooit zomaar terechtkomt. Even pauzeren op een godvergeten mooi stukje wereld.
Na ongeveer een uur klaarde het weer op en konden we verder richting Loen. De groep vloog niet in formatie, maar met enkele minuten tussen de helikopters, zodat iedereen voldoende ruimte had om veilig te beslissen. De eerste toestellen konden door, maar enkele helikopters besloten verstandig om vroeger aan de grond te gaan.
En daar wachtte alweer zo’n moment dat deze reis typeert.
We werden ontvangen door fantastische locals, die ons met open armen verwelkomden. Er werd samen gegeten, gepraat en gewacht tot het weer opnieuw opklaarde. Enkele uren later brak de zon door en konden we bij een prachtige zonsondergang alsnog verder naar het hotel.
’s Avonds werd er nog iets gedronken in de bar van het hotel. Moe, voldaan en met een herinnering die nog lang zal blijven hangen. Een dag vol natuurgeweld, veilige keuzes, onverwachte tussenstops en momenten die je niet kunt plannen.
Life is short but it's the longest thing you'll ever do 🚁
