31/07/2022
Είμαι τυχερός γιατί καθισμένος τα βράδια στις ζεστές τσιμεντένιες κερκίδες ζω τη μοναδική εμπειρία της έναρξης των παραστάσεων, καθώς τα φώτα της σκηνής ανάβουν διακριτικά, οι κουβέντες των θεατών περνούν στον ψίθυρο της αναμονής και η τέχνη βγαίνει μπροστά.
Όγδοη χρονιά του Φεστιβάλ στο πέτρινο θέατρο της Χώρας εφέτος, όμως το τρακ και η αγωνία είναι όπως στην πρώτη διοργάνωση.
Θα έχουμε προσέλευση; Ανδριώτες και παραθεριστές θα εκτιμήσουν το πρόγραμμα; Οι προσκεκλημένοι καλλιτέχνες θα μείνουν με καλές εντυπώσεις από την ανταπόκριση του κοινού και τη φιλοξενία στην Άνδρο; Οι εθελοντές και όσοι αγαπούν το Φεστιβάλ και βοηθούν με όποιο τρόπο μπορούν, θα πουν στο τέλος «χαλάλι»;
Τα 33 χρόνια που ζω στο νησί είναι απόδειξη της αγάπης μου για τους ανθρώπους, την ιστορία, τον πολιτισμό, την ομορφιά της φύσης και την καθημερινότητα με φίλους και γείτονες.
Οι άξιοι και ακούραστοι συνεργάτες της ομάδας του Φεστιβάλ έχουν τα ίδια αισθήματα για το νησί και για τον θεσμό που υπηρετούμε όσο καλύτερα μπορούμε αυτά τα χρόνια.
Πάμε λοιπόν και πάλι.
Θέατρο, μουσική, χορός και έναστρος ουρανός.
Με τόσες στενοχώριες και τόσα δεινά ολόγυρα, ίσως η δίψα για την συγκίνηση, το κέφι, την ευφορία και τον πολύτιμο στοχασμό που προσφέρει η καλλιτεχνική δημιουργία να είναι ακόμη μεγαλύτερη.
Σε τέτοιους καιρούς οι ανάσες πολιτισμού είναι πιο αναγκαίες.
Παντελής Βούλγαρης
📷 Μαρία Λαμπριάδου
