16/09/2026
ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ & ΒΑΡΗ
Μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να τα φοβόμαστε;
Στο Human Mama, όταν μιλάμε για άσκηση στην εγκυμοσύνη, δεν εννοούμε απαραίτητα μόνο τις απλές σωματικές δραστηριότητες, όπως το περπάτημα.
Ούτε μιλάμε μόνο για ήπια αερόβια άσκηση, χαμηλές εντάσεις και… «λίγα κιλά». Και σίγουρα όχι για άσκηση με φοβικό πρόσημο.
Τα δεδομένα έχουν προχωρήσει. Και μαζί τους οφείλουμε να προχωράμε κι εμείς.
Ιδιαίτερα όσοι ασχολούμαστε με αυτόν τον πληθυσμό, έχουμε έναν ακόμη λόγο να παρακολουθούμε στενά την επιστημονική βιβλιογραφία. Γιατί τα δεδομένα είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα και εξελίσσονται γρήγορα.
Καταπιάστηκα λοιπόν το πρωί με μια μεγάλη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο British Journal of Sports Medicine και συγκέντρωσε δεδομένα από σχεδόν 50.000 εγκύους, εξετάζοντας την προπόνηση με αντιστάσεις, είτε μόνη της είτε ως μέρος συνδυαστικών προγραμμάτων άσκησης.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η προπόνηση με αντιστάσεις συσχετίστηκε με:
• 58% χαμηλότερες πιθανότητες υπέρτασης κύησης
• 38% χαμηλότερες πιθανότητες διαβήτη κύησης
• 52% χαμηλότερες πιθανότητες περιγεννητικών διαταραχών διάθεσης
• 33% χαμηλότερες πιθανότητες μακροσωμίας του νεογνού
Αυτό όμως που κυρίως θέλω να κρατήσω από τη μελέτη είναι κάτι άλλο:
Εν έτει 2026, δεν έχουμε λόγο να αντιμετωπίζουμε την προπόνηση δύναμης σαν κάτι που «δεν ταιριάζει» στην εγκυμοσύνη.
Η έγκυος χρειάζεται να παραμείνει δυνατή ή να ενισχύσει τη δύναμή της ώστε να μπορεί:
• να ανταποκριθεί στις αλλαγές του σώματός της,
• να διατηρήσει τη λειτουργικότητά της,
• να βιώσει όσο το δυνατόν καλύτερα την εγκυμοσύνη και τον τοκετό της,
• να προετοιμαστεί για τις απαιτήσεις που ακολουθούν μετά τον τοκετό.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει «όσο πιο βαριά τόσο καλύτερα».
Μην παρεξηγηθώ.
Εξάλλου, το συγκεκριμένο τσιτάτο δεν αποτελεί καλή προπονητική αρχή για κανέναν πληθυσμό.
Σημαίνει κατάλληλη αξιολόγηση, σωστή επιλογή ασκήσεων, κατάλληλη επιβάρυνση, προοδευτικότητα και εξατομίκευση, ανάλογα με τη γυναίκα, την προηγούμενη προπονητική της εμπειρία και την πορεία της εγκυμοσύνης.
Και εδώ ακριβώς μπαίνει ο ρόλος του επιστήμονα της άσκησης με ουσιαστική εξειδίκευση στην άσκηση κατά την κύηση.
Γιατί, αν κοιτάξουμε τη συγκεκριμένη μελέτη λίγο πιο προσεκτικά, θα δούμε κάτι πολύ ενδιαφέρον: τα περισσότερα προγράμματα που συμπεριλήφθηκαν χρησιμοποίησαν χαμηλή έως μέτρια επιβάρυνση, συχνά δεν περιέγραφαν επαρκώς τη δοσολογία και την προοδευτική εξέλιξη της προπόνησης δύναμης, ενώ στα περισσότερα η προπόνηση με αντιστάσεις συνδυαζόταν με αερόβια άσκηση.
Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικά ενδιαφέρον κομμάτι.
Ποιος θα μεταφράσει όλα αυτά τα δεδομένα σε ένα σωστά δομημένο, ασφαλές και αποτελεσματικό πρόγραμμα με την κατάλληλη δοσολογία τύπων έντασης και όγκου για τη συγκεκριμένη γυναίκα που έχει απέναντί του;
Αυτό ακριβώς είναι το αντικείμενο του κατάλληλα εκπαιδευμένου επαγγελματία της άσκησης στην περιγεννητική περίοδο.
Διότι καλώς ή κακώς η επιστήμη δεν μας λέει ότι γνωρίζουμε ήδη τα πάντα.
Μας λέει όμως αρκετά ώστε να αλλάξουμε επιτέλους την ερώτηση.
Ας σταματήσουμε λοιπόν να ρωτάμε:
«Επιτρέπονται τα βάρη στην εγκυμοσύνη;»
και ας αρχίσουμε να εκπαιδευόμαστε στο:
«Πώς προπονούμε σωστά τη δύναμη μιας εγκύου;»
Γιατί εκεί ξεκινά μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα — και πολύ πιο σύγχρονη — συζήτηση.
Human Mama | Strong mama, strong body.
Prevett C, Gingerich J, Sivak A, Davenport MH. Resistance training in pregnancy: systematic review and meta-analysis of pregnancy, delivery, fetal and pelvic floor outcomes and call to action. Br J Sports Med. 2025;59(16):1173–1182.
Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την άσκηση στην εγκυμοσύνη στην εισήγηση μου στο 13ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
Ιατρική της Άθλησης στον 21ο Αιώνα
https://www.econgress.gr/sportsmed2026/index.html
Και φυσικά όπως πάντα εδώ και 16 χρόνια στην εκπαίδευση του human mama: https://fb.me/e/4Xcyc6uxy
www.human-mama.com
Της Σίας Ζουρλαδάνη
